Glimmen

U bent hier: Home / Stoppunten / Glimmen

Glimmen

Landschap

Het Huis te Glimmen ligt in het landgoederenlandschap op de overgang naar het stroomdallandschap van de Drentsche Aa.  Het 'Nationaal beek- en esdorpenlandschap Drentsche Aa’ is het best bewaarde van West-Europa in zijn soort. Sinds december 2002 is het gebied één van de twintig Nationale Parken en sinds 2007 tevens één van de twintig Nationale Landschappen van Nederland.

Rijke historie

Het Huis te Glimmen kent een rijke historie. Op de plaats waar nu het Huis te Glimmen staat is waarschijnlijk in de 13e eeuw een versterkt huis gebouwd, waar in latere tijden een gracht omheen is gebouwd. Delen van het huidige huis stammen nog uit de 16e eeuw. Om bij het huis te komen moet men vanaf de Rijksstraatweg eerst over een oprijlaan van zo'n 800 meter, al een beleving op zich. Op het bijbehorende landgoed met door oude eiken omzoomde weiden staan enkele oude boerderijen.

Bewoning

In 1560 wonen jonker Johan Valcke thoe Glimmen en zijn echtgenote Eweler Meckena von Meckenaborg op het huis. Daarna biedt het huis aan diverse vooraanstaande families onderdak.

Het laatste familielid dat het huis bewoont is de dochter van mevrouw De Ruyter de Wildt-Quintus met haar aangetrouwde familieleden. Als ze overlijdt in 1991 wordt het huis te koop aangeboden. Door de vele reacties worden er twee kijkdagen gehouden. Voor velen in Glimmen en Haren dé gelegenheid om eens een kijkje te nemen in een Huis dat velen wel van buiten maar nog nooit van binnen hebben gezien.

Huis te Glimmen en haar bewoners

Mevrouw De Ruyter de Wildt is van de familie Quintus de laatste eigenaresse van het Huis. Ze is mensenschuw en laat niemand meer in het huis toe: het contact met de buitenwereld verloopt aan het hek op de brug over de gracht. De enige hulp die ze accepteert is die van de familie Knollema en Schrage die in de beide boerderijen –vanouds het schathuis en het koetshuis – naast het huis wonen.

Mevrouw De Ruyter de Wildt is een groot liefhebster van de natuur en van dieren. Jarenlang heeft ze een kennel spaniels die ze fokt. Zonder dieren kan ze niet: als ze stopt met de kennel komt er een jachthond in huis. De liefde voor de natuur heeft ze waarschijnlijk opgedaan in de tuin en in de omgeving van het Huis. Deze liefde weerspiegelt zich in haar exlibris, haar boekenkenmerk, waarop een landschap, bloemen en een aantal dieren te zien zijn. Overigens is het ook aan de nabije omgeving van het Huis te merken dat ze van de natuur houdt: er mag werkelijk niets gesnoeid worden. Bomen en struiken groeien uit tot ondoordringbare bossen. Op 20 februari 1991 overlijdt mevrouw de Ruyter de Wildt in het Huis te Glimmen.

Eendenkooi

De verkoop van de woning en het opknappen daarvan brengt een bijzonder landschappelijk element tevoorschijn waar geen enkele inwoner van Glimmen en omstreken weet van heeft, namelijk het bestaan van een eendenkooi. Dit is al ontzettend bijzonder, maar ook omdat eendenkooien is deze omgeving eigenlijk niet worden verwacht. De eendenkooi ligt in een hoek van het Quintusbos op het landgoed van Huis te Glimmen. Van de eenden is geen spoor meer te bekennen.

De afgelopen jaren zijn door Staatsbosbeheer veel herstelwerkzaamheden uitgevoerd aan onder meer de grote laan. De eerst alleen nog maar door experts te herkennen eendenkooi heeft een hedendaagse make-over gekregen.

Het huis en de tuin zijn niet te bezichtigen, het omringende park, het zogenoemde Quintusbos, wel.